Docent in beeld: Henry Lootens

19-03-2020 “Waarom maken we eigenlijk nog steeds gebruik van wisselspanning?”, Henry Lootens (30) zegt het wat gekscherend, maar de aanleiding van de vraag is bloedserieus: het aantal producten dat werkt met gelijkspanning neemt hand over hand toe. DC is Henry’s ‘missie’, en als jongste trainer bij NEN houdt hij er wel van ‘om de boel een beetje op te schudden’.

De afgelopen 10 jaar gebeurt er steeds meer op het vlak van gelijkspanning. Onder andere door het toenemend aantal elektrische producten dat werkt via een USB-aansluiting, maar bijvoorbeeld ook door het groeiend aantal elektrische voertuigen.



“Grote vraag daarbij is, of er altijd wel veilig wordt gewerkt.” Door de ervaring die Henry Lootens inmiddels heeft opgedaan met DC-installaties, weet hij waarover hij spreekt.

NPR 9090 en NEN 9140
Henry is naar eigen zeggen een ‘elektronicafreak’ en hij ziet het als zijn opdracht om zijn vakkennis te delen. Reden waarom hij al enkele jaren met veel plezier trainingen verzorgt voor NEN, over de NPR 9090, (de Nederlandse Praktijkrichtlijn DC-installaties laagspanning), over het veilig installeren van DC-installaties, zoals zonnepanelen, en over veilig werken aan e-voertuigen (op basis van NEN 9140).

Al tijdens zijn studie HBO Elektrotechniek aan de Hogeschool van Arnhem en Nijmegen, raakte Henry geïnteresseerd in gelijkspanning. “Ik kon in het 2e jaar geen stageplek vinden. Bovendien liep het aantal studenten dat koos voor elektrotechniek terug, en moest er iets worden bedacht om potentiële leerlingen te interesseren voor de opleiding. Dat is toen opgelost door een boot te bouwen op zonne-energie. Dat vond ik zeer interessant en vanaf toen wist ik ‘Hier wil ik meer mee’.”

Op de rem
Zeker bij de NPR 9090-training over gelijkspanning, treft Henry naar eigen zeggen een zeer divers publiek. “Van mensen die bezig zijn met het bouwen van elektrische vrachtwagens, tot en met zonnepark ontwikkelaars, of ontwikkelaars van een utiliteitsgebouw, die overwegen een USB-netwerk aan te leggen.”

Henry geeft zowel standaard, als in company trainingen. Hij heeft qua ‘soort’ cursist geen voorkeur voor één van beide trainingsvormen. “Ze hebben allebei hun eigen dynamiek. In company kent iedereen elkaar, dus dan zitten ze al heel snel in de ‘ouwehoermodus’. Begrijpelijk, want dat kan ik zelf ook heel goed, maar dan moet je dus af en toe wel op de rem trappen.”

Interactie
Om een groep ‘aan de gang’ te krijgen, heb je voldoende interactie nodig. Om dit te bereiken, begint Henry zijn training altijd met een toets. “Dat doe ik met behulp van Kahoot! (een online onderwijsplatform uit Noorwegen, waar je multiple choice-quizzen genaamd kahoots maakt, waar deelnemers direct via hun telefoon op kunnen antwoorden), want dat is lekker interactief. En bovendien stop ik altijd consequent ‘instinkers’ in, want dan heb je direct aanknopingspunten voor de rest van de training.”

Om de boel te activeren, zet hij ook Youtube graag in. “Want je kunt vertellen dat iets gevaarlijk is, maar ze geloven het pas echt, als ze iets in de fik zien staan op een scherm.”

Deelnemers moeten werken
Henry noemt zichzelf een ‘luie trainer’. “Niet dat ik stilzit, maar daarmee bedoel ik dat tijdens de deelnemers het tijdens een training vooral zelf moeten doen. Zo zet ik bijvoorbeeld vaak vragen op mijn sheets, en dan komt het regelmatig voor dat ze verwachten dat ik de antwoorden voorkauw. Dan zeg ik weleens ‘ja daag, ik ben al betaald’.”

Een van de leuke kanten van lesgeven vindt Henry dat je nooit kunt voorspellen welke vragen je precies krijgt. “Bovendien leer ik ook zelf bijna elke training wel weer wat nieuws, en breng ik wat ik gehoord heb zo nodig weer in bij de normcommissie. Zo horen ook zij uit de eerste hand wat er bijvoorbeeld nog onduidelijk is in de NPR 9090 of in een van de andere richtlijnen of normen.”

Eerder door u bekeken