Rubber & Kunststof

Rubber is een polymeer dat voorkomt als een emulsie in het sap van een aantal plantensoorten (dit sap is bekend als latex), zoals Braziliaanse rubberboom en Indische rubberboom (Ficus elastica).

Natuurlijk rubber wordt doorgaans geproduceerd uit latex, gewonnen uit de Braziliaanse rubberboom. Ongeveer 33% van dit sap bestaat uit rubber. De latex wordt vervolgens gefiltreerd en verdund met water. Het resultaat hiervan wordt met zuur behandeld om de rubberdeeltjes te doen stollen. Het resultaat hiervan, ook rubber genoemd, wordt tot dunne plakken gerold en gedroogd.

Kunststoffen zijn in algemene zin alle chemische verbindingen die door niet-natuurlijke scheikundige processen worden gemaakt. In het dagelijks leven bedoelt men met de term kunststof (onterecht) vaak hetzelfde als met plastic: een organische polymeer. Kunststof is een organisch materiaal dat is opgebouwd uit zeer grote moleculen die ontstaan door synthese (een reactie waardoor er een nieuwe stof ontstaat) van grondstoffen. Deze grondstoffen gaan covalente of ionaire bindingen aan en vormen zo amorfe of kristallijne stoffen.



Meedoen?

Wilt u invloed uitoefenen op de normen en richtlijnen op het gebied van chemie? Neem dan contact op met NEN Materiaaltechnologie, e-mail: chemistry@nen.nl

De commissies

Rubber
Kunststoffen


In de sterk internationaal georiƫnteerde rubberindustrie is de aandacht vooral gericht op ISO-normen, voornamelijk normen voor beproevings -en karakteriseringsmethodes van grondstoffen en producten.

Door het hanteren van deze normen wordt het handelsverkeer vergemakkelijkt en eenduidig. De productgerichte normen vallen onder veel verschillende (internationale) normcommissies, hierdoor wordt het aandachtsveld van de normcommissie verruimd. Binnen de normcommissie zijn de volgende belanghebbenden vertegenwoordigd: Grondstofleveranciers, fabrikanten, onderzoekinstellingen en gebruikers.

De kunststoffen industrie is sterk internationaal georiƫnteerd. De ISO materiaalnormen zijn van groot belang vooral voor testmethodes. Door het hanteren van deze normen wordt het handelsverkeer vergemakkelijkt en eenduidiger.

De Europese (EN) normen richten zich vooral op het overnemen van de mondiale ISO normen. Indien relevant worden er specifiek Europese normen opgesteld. Productnormen waarin naar materiaalnormen verwezen kan worden, vallen onder een zeer uitgebreid toepassingsveld en worden in andere, sector specifieke deel vakgebieden behandeld.

Eerder door u bekeken