"Een delicate oerman"

05-08-2016 Stokbrood, verschillende sausjes, fruit, een lekkere salade. Check. Piepend duw ik mijn winkelwagentje richting de afdeling waar mijn mannelijke hart sneller van gaat kloppen. Oerinstincten ontwaken wanneer ik de draai maak naar de vleesafdeling. Uitgestrekte rekken voor zover mijn blik reikt. Het water loopt in mijn mond.

Ik hoor geloei van mijn kompaan de koe, geblaat van mijn maat het schaap, en het schattige geknor van vriend varken. Zeker vandaag, want mijn gezin en ik zijn een van de zieligerds die thuis blijven deze zomer in plaats van op vakantie te gaan naar het buitenland. We zoeken het mooie weer wel in eigen land. Genieten van de kleine dingen. En het summum hiervan: een heerlijke barbecue thuis op het terras.

Nu ben ik als man natuurlijk de partij die over het vlees gaat. Mijn vriendin is de vuurvrouw. Nooit eerder zag ik iemand een barbecue ontsteken op een dergelijke wijze. "Schiet toch eens op met dat ding man. Hup, gewoon spiritus erop." En waooosh!, gaan met die banaan. In het begin was ik geschokt maar inmiddels kijk ik niet meer op van een vlam van een meter. Wij zijn overigens van de oervorm van barbecueën: houtskool is onze held. Geen buitenkeuken (te duur), geen stenen barbecue (zoveel gebruiken we hem ook weer niet), geen dure gasbarbecue (daar kun je geen spiritus opgooien dus wat is daar de lol van?).

Ik ga aan het werk. De speklappen liggen druipend op het rooster, het rookt, sist en bruist. De oerman in mij wordt wakker, ik zie mezelf gehuld in een dierenhuid voor mijn grot staan met een gevilde mammoet in de rommelige achtertuin bezaaid met stenen gereedschap. Eten voor een maand! Hoe mannelijk wil je het hebben! Ik ga er bijna van brullen.

Na enige tijd worden de speklapjes wat zwart. Daar heb ik wel eens over gelezen in de Viva. Gaan we met z'n allen nu sneller dood? Moet ik het eraf krassen? Geen idee eigenlijk. Kijkend naar mijn kinderen schraap ik met een klein vorkje heel delicaat het zwarte er toch maar goed af. Je weet maar nooit. Ze zullen mij niet betichten van slecht vaderschap. "De man die zijn kinderen vergiftigde." It wasn't me. De oerman.


Goede raad!
Marcel de Vreeze, consultant NEN Agrofood & Consument, geeft enkele tips om voedselvergiftiging bij het barbecueën tegen te gaan. "Bij barbecueën kan het bij de bereiding van het vlees mis gaan om twee redenen. Het vlees is niet goed gaar, waardoor bacteriën niet worden gedood en mensen ziek kunnen worden. Het gaat dan met name om Salmonella en Campylobacter.

Een ander gevaar: het vlees verbrandt en wordt zwart. Hierdoor ontstaan chemische stofjes die erg ongezond zijn. De belangrijkste zijn PAKs (voluit: Polycyclisch Aromatische Koolwaterstoffen). Die kunnen gemeten worden met NEN-EN 16619 en NPR-CEN/TS 16621.

De normen helpen bij de bescherming, maar de echte bescherming komt door het op juiste wijze bereiden van het vlees: goed garen en niet laten verbranden!



Meer informatie

Wilt u meer informatie over dit onderwerp kunt u contact opnemen met NEN.

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Vanaf 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Maar hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, de bouw, de tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl