Een onsmakelijk einde

07-02-2017 Paniek in het dorp! Afgelopen oudjaarsnacht brandde de enige supermarkt in Lent grotendeels af. Door toedoen van enkele jeugdige hooligans vloog een auto in brand die voor de supermarkt geparkeerd stond. Het vuur sloeg daarna over naar de winkelkarretjes en vervolgens vatte het pand met de supermarkt en enkele appartementen vlam. Resultaat: Lent haalde het landelijke nieuws.

Een bedenkelijke primeur, maar toch. Hoe dan ook, de dagen erna werd de parkeerplaats voor de supermarkt overlopen door nieuwsgierige lokale inboorlingen (ramptoeristen) en een groep wanhopige bejaarden met rollators die naar het verwoeste pand keken, wegkeken, een visje bij de visboer op de parkeerplaats bestelden, vervolgens weer naar het pand keken en erachter kwamen dat het toch echt gebeurd was. “Waar moeten wij nu heen voor onze boodschappen?” was in hun waterige ogen te lezen. Inmiddels rijdt er voor deze groep een speciale pendeldienst naar de dichtstbijzijnde supermarkt. Dat probleem is dus opgelost, maar ook voor ons gezin geldt vanaf oudjaarsnacht Code Rood wat betreft boodschappen.

Inmiddels zijn ook wij voorzien en bezoek ik wekelijks de Lidl in het naastgelegen dorp. Andere producten, vreemde verpakkingen. Wellicht dat ik daardoor opnieuw weer achterop ga lezen wat er zoal in een product zit. Eenmaal thuis doen mijn kinderen er vrolijk aan mee. “Pap, er zit honing in honing!”. “Ja, duh.” “Pap, wat is palmolie? En waar komt die vandaan?”. “Ehhhh….”, luidt mijn eloquente antwoord als ik achterop de pot Nutella kijk die we nog hadden staan van voor de brand. Al meer dan 30 jaar smeer ik dit product dagelijks zes maal op een boterham en ik heb eigenlijk geen flauw idee wat palmolie precies is en doet, en waar die in dit geval vandaan komt. Is dat eigenlijk wel bekend allemaal? En hoe weet je dat wat er op de verpakking beweerd wordt, ook daadwerkelijk in een product zit? Onzekerheid bekruipt mij. Die zoeken we op, zeg ik. Ik weet dat Ferrero, de producent van Nutella, een goede naam heeft als het gaat om transparantie van zijn productieketen. En palmolie is nodig om Nutella Nutella te laten zijn. Het goedje eruit halen of overstappen naar een ander merk is voor deze Nutella-veteraan geen optie. Voor hetzelfde geld loop ik morgen na het ontbijt onder een bus met een boterham met Orinoco chocopasta (een bijzonder slap aftreksel van Nutella) in mijn maag. In dubbel opzicht een onsmakelijke dood, mag ik wel zeggen.

Chain of Custody
Consumenten en producenten houden zich steeds meer bezig met transparantie in de handelsketens en de oorsprong van materialen en onderdelen van (eind)producten: Hoe gaat een product met specifieke eigenschappen van A naar B en hoe ver kan het product in de keten getraceerd worden? Daarvoor is de zogenaamde Chain of Custody (CoC). Met die CoC is echter het nodige aan de hand. De terminologie is nog niet tussen alle partijen op elkaar afgestemd. Ook zijn er verschillende systemen, wat leidt tot teveel complexiteit en kosten.

Generiek maken
Voor NEN en de Nederlandse industrie en overheid waren deze redenen aanleiding om een initiatiefvoorstel voor een generieke Chain of Custody-standaard op basis van algemeen geaccepteerde ISO taal uit te werken en bij ISO in te dienen. Dit voorstel is op 2 augustus door de ISO-leden aangenomen. Het projectcomité heeft inmiddels de naam ISO/PC 308 'Chain of Custody' meegekregen en de nationale normcommissie heeft een voorzitter en vice-voorzitter gekozen. Respectievelijk Leon Mol (AholdDelhaize) en Eddy Esselink van MVO, de ketenorganisatie voor oliën en vetten, zetten zich met passie in om het opzetten van een generieke ISO CoC standaard tot een succes te maken.

"Het doel is de verschillende handelsmodellen generiek te maken en zo inzichtelijk te maken, met name voor partijen die met veel verschillende producten en processen werken, zoals retailers of eindfabrikanten. We willen dus een soort horizontaal toepasbaar generiek woordenboek maken waarmee de spelers in de verschillende ketens kunnen werken om aan te geven hoe ver een ingrediënt is te traceren in de keten. Dit is ook interessant voor producten of bedrijven die nog niet met een eigen uitgewerkte CoC werken. Zij kunnen zich dan baseren op de nieuwe norm die is opgesteld op basis van de beste voorbeelden uit het veld."



Meer informatie

Wilt u meer informatie over dit onderwerp kunt u contact opnemen met NEN AgroFood

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Vanaf 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Maar hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, de bouw, de tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl