Op een vrijdag begin mei

31-05-2017 De meivakantie zit er weer op. Ons jongen en meisje hebben zich prima vermaakt tijdens ons tripje naar de Ardennen. Respectievelijk 5 en 6 jaar oud, hebben de twee dwergen voorlopig genoeg aan een schepje en emmertje om zich te vermaken. En uiteraard een subtropisch zwemparadijs, waar (natuurlijk) weer de nodige landgenoten aanwezig waren die met volle teugen van hun vakantie genoten.

Al bubbelend, met hun armen leunend op de rand bespraken ze hun geluksmomentjes tot dusver: ‘Wat is het hier klein’, ‘die glijbaan is echt ruk’, ‘we hebben ook weer geen geluk met het weer he?’, ‘noemen ze dit bubbels?’, ‘vinden jullie het water ook zo koud?’, ‘we moesten wel minutenlang zoeken naar de wifi-code in ons huisje. Echt niet te doen dit’, en als uitsmijter: ‘Ik zag de buurman vanochtend naakt door hun huisje lopen. Volgend jaar toch maar een andere bestemming denk ik.’. Kijk, door dit soort opmerkingen heb ik dan weer een prima tijd in zo’n zwembad. Die man die gniffelend iets verderop zit, ben ik.

Eenmaal weer thuis was er nog een vakantieweek te gaan. Lekker aanrommelen in de tuin en de dwergen speelden met de buurtkinderen. Verkleden is daarbij één van de favoriete activiteiten. Hoe vaak ik al levend geroosterd ben door een draak, betoverd door een prinses, opgegeten door een kannibalistisch konijn, verbouwd door Bob de Bouwer of neergeschoten met een pijl en boog, is niet meer te tellen.

Onlangs kreeg de jongste dwerg van opa en oma een nieuw drakenpakje, met koordje en ritssluiting. Het zag er allemaal nogal strak uit en mijn vermoedens bleken juist want bij de eerst pasbeurt trok meneer het koordje om zijn drakenhoofd zo strak dat hij niets meer zag en de woeste draak met zijn kop tegen de muur ketste. Op die vrijdag 5 mei bevrijdde ik hem uit zijn netelige positie. Wat een held, en dat op Bevrijdingsdag! Vervolgens trok ik zelf de complete ritssluiting kapot. De hele draak aan gort.

Maar kinderverdriet is gauw verholpen en inmiddels spuwt de trotse draak dagelijks zijn vuur in zijn nieuwe pakje. Ik denk echter nog wel eens aan een nieuwsbericht dat ik enkele jaren geleden las. Een tiener met een hoodie kwam met het koordje tussen de deur van een bus waardoor hij meters werd meegesleept. Een ander kind werd gewurgd omdat hij uit het raam klom en het koordje van zijn trui bleef haken. Toch niet ongevaarlijk die koordjes dus. Zijn daar eigenlijk regels over?

Sinds 2015 is er een norm voor ritssluitingen in textiel en kleiding. In de norm (NEN-EN 16732:2015 Ritssluitingen – Specificatie) staan testmethoden om de prestatie van de ritssluiting te bepalen. Voor kinderartikelen zijn extra aspecten opgenomen. Op basis van de prestatie bij de testen, wordt de ritssluiting ingedeeld in een klasse. Er wordt met name gekeken naar verschillende sterkte-eigenschappen. Daarnaast wordt gekeken naar de kleurechtheid en hoe de rits zich houdt in de was en de droger.

Ook over koordjes is er een norm. NEN-EN 14682:2014 beschrijft de eisen die gelden voor koordjes in kinderkleding. En dan specifiek per lichaamsdeel. Dus hoofd/nek, achterzijde, middel en benen. Bij het hoofd en nek gebeuren de ernstigste ongevallen, dus daarom zijn de restricties in dat gebied het strengst.

Consultant Hieke Reijnhoudt geeft de laatste ontwikkelingen rond de normen.
“Voor de touwtjes en koordjes norm wordt gewerkt aan een document met voorbeelden en hoe daar de norm moet worden toegepast. Een dergelijk document was ook beschikbaar voor de vorige versie (NPR-CEN/TR 16446:2012 - Textiel - Veiligheid van kinderkleding - Richtlijn voor het gebruik van EN 14682:2007 Koorden en treksluitingen van kinderkleding – Specificaties) maar die is ingetrokken na publicatie van de herziene versie in 2014.”
"Kleding die niet aan de veiligheidsnormen voldoet, mag niet op de Europese markt worden gebracht,
vertelt zij verder. “Inspectiediensten, zoals in Nederland de NVWA, controleren kinderkleding en rapporteren kleding die niet voldoet in het RAPEX systeem.”



Meer informatie

Wilt u meer informatie over dit onderwerp of meepraten, kunt u contact opnemen met Hieke Reijnhoudt.

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Vanaf 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Maar hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, de bouw, de tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl