Van wegen naar meten

23-01-2018 Waarde lezers! Vanaf deze plaats wens ik u allereerst nog een goed 2018. Moge het een succesvol jaar worden waarin u gezond mag blijven en u op het werk ook regelmatig successen boekt. En moge uw broekriem deze maanden een gaatje strakker aangetrokken worden.

Want de feestdagen zijn weer voorbij en ‘de gemiddelde Nederlander’ komt daarin zo’n halve kilo aan, die er uiteraard ook weer af moet met fietsen, hardlopen, aerobics of wat dan ook. Voor menig medemens is de weegschaal de komende tijd zijn beste vriend/vijand.

De (vaak) dagelijkse gang naar het apparaat vervult velen met afgrijzen maar met veel pijn en moeite slaagt een aanzienlijk aantal van u toch in zijn streven, soms meer nog dan dat.

Maar dan: u denkt er te zijn maar door het succesvolle afvallen moet u nieuwe kleding kopen. Voor mannen, inclusief mijzelf, betekent dat vaak een martelgang die we zo lang mogelijk uitstellen. Zelf bestel ik mijn kleding uitsluitend op internet. Ik kijk naar de maat spijkerbroek en bestel van hetzelfde merk die maat. Klopt altijd. U zult deze jongen niet meer met 4 broeken en truien in een pashokje vinden terwijl de verkoopster buiten staat te wachten tot ik in vol (of halfvol) ornaat voor de enorme passpiegel sta. ‘He, hoe kan dat nou? Die ene maat L past niet en die van dat andere merk wel.’ Dat zult u ook herkennen.

Gelukkig is inmiddels het derde deel van de Europese normenreeks EN 13402 geactualiseerd voor de maatvoering van kleding. De maataanduiding is ontworpen om kledingmaten inzichtelijk en eenduidig te maken voor de gehele EU markt. Het systeem voor de aanduiding van kledingmaten is zo ontworpen dat de maataanduiding de lichaamsafmetingen aangeeft waarvoor het kledingstuk is bedoeld. De maat zegt dus niet zozeer iets over de afmeting van het kledingstuk, maar over de afmetingen van het lichaamsdeel waarvoor het bedoeld is. Dit kom je al vaak tegen in een tabel als je online een kledingstuk wilt kopen en kan consumenten helpen bij het maken van de juiste keuze. Dan moeten we dus voortaan onze torso’s gaan meten? Gelukkig zijn die maten niet zo volatiel als ons gewicht. Proost, ik neem er nog een!

Consultant Agrofood & Consument Hieke Reijnhoudt vertelt wat meer over de normenreeks. “De EN 13402-normenreeks specificeert een flexibel maataanduidingssysteem voor kleding op basis van lichaamsafmetingen. De tabellen in de bijlage van de norm dienen ter illustratie aan bedrijven en zijn gebaseerd op verschillende populaties van de bevolking, zowel mannen en vrouwen, als jongens en meisjes. In de norm wordt aangegeven hoe de maataanduiding op het label van het kledingstuk kan worden afgebeeld met een standaard pictogram. Van de nieuwe normenreeks wordt verwacht dat het de detailhandel, ook online, helpt om het aantal retourzendingen te verlagen en de klanttevredenheid te vergroten.”

De normenserie EN 13402 is van toepassing op alle kledingstukken, waarvan voor elk type kledingstuk minimaal een primaire lichaamsafmeting is vastgelegd. “Voor een T-shirt bijvoorbeeld de borstomvang. Daarnaast kan dan een secundair kenmerk worden gegeven, bijvoorbeeld de lengte. Dit wordt in het kledingstuk dan aangegeven op een pictogram van een lichaam. Dan zie je bij de borstomvang de maat (cm) en ook bij de lengte de maat. Als er een tertiair kenmerk is, wordt dat ook aangegeven. Voor de lettermaten S, M, L et cetera maakt de toevoeging van de lichaamsmaten duidelijk hoe deze lettermaten vallen. Natuurlijk, hoe meer lichaamsmaten er worden gegeven hoe specifieker de consument weet hoe het kledingstuk zal vallen. Als de industrie hier op over zou stappen, ben je af van het probleem dat een L misschien wel past bij je lengte, maar niet bij je taille.”

Meer weten?

Lees dan ook het artikel: Publicatie Europese norm voor kledingmaten.

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Vanaf 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Maar hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, de bouw, de tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl