De gevallen Godfather

17-04-2018 Het was hard werken, maar vooral ook gezellig. Om vijf uur ’s ochtends beginnen, koude handen omdat je dicht bij de grond zat, of soms zelfs erop. De radio aan, kletsen met de buurvrouw die net zo snel werkte als ik. Ruim twintig jaar heb ik in het tuinbouwbedrijf van mijn vader gewerkt. Het bossen van radijs verschijnt nog wel eens in mijn dromen.

14, 16, 18, 20, elastiekje erom en in de doos. 21 bosjes in een doos a 1,75 gulden toen nog. Met zo’n 20 dozen per uur leidde dat tot een aardige opbrengst die mij in mijn studententijd de bijnaam ‘Godfather’ opleverde omdat ik al mijn vrienden het nodige drankgeld kon lenen. Een wederdienst heb ik, in tegenstelling tot mijn beruchte voorbeeld, nooit gevraagd.

Nadat het bedrijf van mijn vader moest wijken voor een snelweg, ging ik bij mijn oom aan de slag. Die had een machine gekocht waardoor driekwart van zijn mensen niet meer nodig waren. De machine boste de radijs zelf over een breedte van wel vijf meter! Voor die tijd (eind jaren ’90) een gigantische vernieuwing waar ik met open mond naar heb gekeken. Ik heb het er niet lang volgehouden. Het werk was niet meer leuk en de verdiensten door achter de machine aan te lopen en restjes op te pikken waren ook niet bijster hoog. De Godfather viel van zijn sokkel. Mijn vrienden heb ik gelukkig nog wel gehouden.

Na deze eerste kennismaking met een robot in de tuinbouw is het hard gegaan met de sector. In Japan staat nu zelfs een boerderij die helemaal werkt op robots die sla produceren, zo is te lezen op Extend Limits.nl. Alleen de mens plant nog het zaadje nog om vervolgens het gehele proces over te laten aan robots en sensoren. Zij worden nooit moe en monitoren continu het groeien van de plantjes en waar nodig behandelen zij het plantje om de groei te stimuleren. De boer van de toekomst wordt een programmeur, zo is de conclusie. De nieuwste technologie moet volgens het Japanse bedrijf dat de robots op de boerderij maakt, alleen maar voordelen opleveren. Niet alleen voor de inzet van de boer maar ook op gebieden zoals duurzaamheid. Bijna al het water wordt hergebruikt en de sla groeit sneller en beter. Zo is bijvoorbeeld 30 procent minder energie nodig om de sla te laten groeien. De slafabriek kan wel 30.000 kroppen sla per dag produceren, wat binnen enkele jaren moet groeien naar een half miljoen kroppen sla per dag. De vraag blijft waar de mens nog blijft…..

Infomiddag

Onlangs hield NEN een informatiemiddag over AgroRobotics. Wiene Fokkinga legde er onder andere uit wat NEN doet om voor dit onderwerp te komen tot standaarden en benadrukte daarbij het belang van expertise die via verschillende normcommissies, waaronder NC 341043 ‘Landbouwmachines’, binnenkomt.

Allard Martinet van Precisionmakers en Jan Willem Rodenburg van Lely lichtten toe welke robots hun bedrijven precies maken en welke betekenis normalisatie voor hen heeft. In de uitwisseling met de deelnemers kwam naar voren dat inbreng van Start-up bedrijven zeer gewenst is om aan te sluiten bij de snelle technologische ontwikkelingen.

Platform

Door NEN is voorgesteld een Platform AgroRobotics op te richten waar allerlei bedrijven lid van kunnen worden. Doel van het Platform AgroRobotics is het bepalen van een koers voor Nederland. Inbreng vanuit het Platform AgroRobotics vindt plaats voorafgaand aan normalisatie, en is uiterst belangrijk om de behoeften uit de markt te horen en snel te kunnen inbrengen in de geformaliseerde kanalen bij de verschillende ministeries. Deze inbreng is uiterst belangrijk en waardevol en kan leiden tot verdere ontwikkeling van nieuwe standaarden of het aanpassen van nationale en Europese wetgeving.

Op 14 juni 2018 wordt de tweede bijeenkomst Platform AgroRobotics gehouden. Voor meer informatie kunt u contact opnemen met Wiene Fokkinga, secretaris voor normcommissie 341043 “Landbouwwerktuigen, e-mail: wiene.fokkinga@nen.nl of tel: 015 2 690 322

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Sinds 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, bouw, tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl