Een kannibaliserende kip

21-06-2019 In het hart van ons dorpje ligt een dierenweide. Fietsend naar de stad passeren we wekelijks de alpaca, ganzen, kippen, konijnen, pony, geiten en schapen die er hun dagen slijten. Onder prima omstandigheden trouwens. Een leger vrijwilligers verzorgt het dorpsvee met veel liefde en toewijding. Mijn kinderen zijn inmiddels 7 en 9 en de spanning van het voeren van de beesten is er inmiddels wel van af. Sterker nog, ze kijken niet eens meer om naar het dierenweitje als we er langs fietsen.

In het hart van ons dorpje ligt een dierenweide. Fietsend naar de stad passeren we wekelijks de alpaca, ganzen, kippen, konijnen, pony, geiten en schapen die er hun dagen slijten. Onder prima omstandigheden trouwens. Een leger vrijwilligers verzorgt het dorpsvee met veel liefde en toewijding. Mijn kinderen zijn inmiddels 7 en 9 en de spanning van het voeren van de beesten is er inmiddels wel van af. Sterker nog, ze kijken niet eens meer om naar het dierenweitje als we er langs fietsen.

Topic van conversatie zijn toch vooral die nieuwe Skylanders voor de WII of bij welke tent er een ijsje gegeten gaat worden. Dat was voor enkele jaren geleden wel anders. Ik kan me nog goed herinneren dat dochterlief door een panische kanarie werd gebeten en daarna (op dezelfde dag) nog eens door een iets te enthousiaste geit te grazen werd genomen. Een dikke kloppende vinger, een boze moeder (‘had je niet beter op kunnen letten!?’). Ach, waar gaat het heen met de tijd.

In die periode zat er overigens vaak een oude man ook naar de dieren te kijken. Gekleed in een pak van PostNL (waar hij helemaal niet werkte, zo ontdekte ik later) zat hij op een bankje zijn lunch te eten. Zwijgend werkte hij eerst zijn boterham naar binnen. Tot dusver niks raars. Totdat hij de aandacht van zowat alle aanwezigen trok door zijn kunstgebit uit te doen, naast zich op het bankje te leggen en vervolgens uit een zak een complete kip ging eten. Beleefd als ik ben instrueerde ik mijn kroost dat staren niet netjes is. ‘Maar eten zonder gebit toch ook niet papa?’. Ja, dat was waar. Kijken dus. De man at smakelijk zijn kip en af en toe plukte hij een stuk vlees af en gooide dat over het hek….waar de kippen er als de kippen bij waren om hun soortgenoot te verorberen. ‘Kan toch niet gezond zijn?’, dacht ik.

Ik herinnerde me nog de BSE-crisis, waarna het verboden werd om diermeel te gebruiken in veevoer. Momenteel laait die discussie weer op, zo las ik. Wetenschap en supermarkten vinden dat het verbod op diermeel in veevoer van tafel moet. Het opnieuw toestaan van diermeel in veevoeders kan zelfs een bijdrage leveren aan de kringlooplandbouw, beweren zij. Wie weet komt het binnenkort weer zo ver, maar kannibalisme wordt dan hopelijk uitgesloten!

Er zijn geen specifieke ISO of EN analysemethodes over dierlijke reststoffen of proteïne in diervoeder, zo zegt NEN consultant AgroFood & Consument Merel Wagner. Wel bestaan er veel analysemethoden die op toegestane diermeel soorten van toepassing zijn omdat tijdens de collaborative study monsters gebruikt en geanalyseerd zijn die bijvoorbeeld vismeel bevatten. Onder andere de volgende methoden worden toegepast voor diervoeder in de vorm van meel:


  • NEN-ISO 6496:1999 en 'Diervoeders - Bepaling van het gehalte aan water en andere vluchtige bestanddelen'
  • NEN-ISO 5984:2003 en 'Diervoeders - Bepaling van ruwe as'
  • NEN-EN-ISO 5983-1:2005 en 'Diervoeders - Bepaling van het stikstofgehalte en berekening van ruw eiwit - Deel 1: Kjeldahl methode'
  • NEN-EN-ISO 5983-2:2009 en 'Diervoeders - Bepaling van het stikstofgehalte en berekening van ruw eiwit - Deel 2: Methode met blokdestructie/stoomdistillatie'
  • NEN-EN-ISO 16634-1:2008 en 'Voedingsmiddelen - Bepaling van het totale stikstofgehalte door verbranding volgens het Duma principe en berekening van de ruw eiwit - Deel1: Oliehoudende en diervoeders'
  • NEN-EN-ISO 16634-2:2016 en 'Food products - Determination of the total nitrogen content by combustion according to the Dumas principle and calculation of the crude protein content - Part 2: Cereals, pulses and milled cereal products'
  • NEN-ISO 6493:2000 en 'Diervoeders - Bepaling van het zetmeelgehalte - Polarimetrische methode'
  • NEN-EN-ISO 15914:2005 en 'Diervoeders - Enzymatische bepaling van het totale gehalte aan zetmeel'

Eerder door u bekeken

Column over alledaagse zaken

Door Johan van Leipsig

Sinds 2016 schrijft Johan, voor elke editie van Consumentenzaken- en AgroFoodmail, een column over de alledaagse dingen met een relatie naar normen en normalisatie. Johan is de eigenaar van DéTé Communicatie en schrijft regelmatig over normalisatie voor de e-mailnieuwsbrieven van NEN.

Hij klimt ook in de pen voor de (geestelijke) gezondheidszorg, bouw, tuinbouw, sport en horeca. Werelden die mijlenver uit elkaar lijken te liggen. Inderdaad, ´lijken´, want zoals Johan zelf zegt: “Dété is het cement dat ze verbindt. Geen branche zo onbekend of ik spring er uit volle overtuiging en vol nieuwsgierigheid in!”

www.detecommunicatie.nl