Milieulabelling

Overdracht van informatie over de milieuaspecten van producten wordt steeds belangrijker, omdat de aandacht van bedrijven, overheid en consumenten voor die milieuaspecten steeds groter wordt.

Milieulabelling omvat informatie die over, op of met een product wordt meegegeven en de ontvanger van het product bewust moet maken van de (potentiële) milieueffecten van een product. Op basis daarvan kan de ontvanger alternatieven tegen elkaar afwegen of weet hij hoe met het betreffende product moet worden omgegaan (bijvoorbeeld in het afvalstadium).

ISO/TC 207 heeft de volgende drie typen milieulabelling in normen vastgelegd:

  • Type I in ISO 14024: milieulabels gebaseerd op een onafhankelijk toetsing tegen vooraf vastgestelde milieucriteria gebaseerd op een levenscyclusbenadering. Dit type wordt aangeduid als milieukeurmerk en voorbeelden daarvan in Nederland zijn: het Milieukeur en het EKO-keurmerk.
  • Type II in ISO 14021: milieuclaims van fabrikanten zelf op het product of geuit in reclame voor het product. Deze vallen onder de noemer ‘groene’ claims, zijn meestal kwalitatief en hebben vaak betrekking op een enkel milieuaspect, bijvoorbeeld de kreet ‘energiezuinig’ of ‘recyclebaar’. In de regel zijn deze claims niet na een onafhankelijke toetsing tot stand gekomen, maar gebaseerd op eigen onderzoek van de fabrikant.
  • Type III in ISO/TR 14025: kwantitatieve milieu-informatie die wordt gegeven in vooraf vastgestelde milieueffectcategorieën en die is gebaseerd op een levenscyclusbenadering. Deze vorm wordt in Nederland nog maar weinig toegepast, en is te vergelijken met de nutriëntendeclaraties op levensmiddelen.

Voor bedrijven met een milieumanagementsysteem is in deze serie ISO 14021 het meest van belang, omdat die gericht is op milieulabels die een organisatie zelf op haar producten aanbrengt. De norm stelt algemene eisen aan milieuclaims, het gebruik van symbolen en het evalueren en controleren van milieuclaims en geeft specifieke eisen voor een aantal veel toegepaste milieuclaims.

Eisen die voor alle milieuclaims gelden, zijn onder meer dat ze nauwkeurig en niet-misleidend zijn, dat ze onderbouwd en gecontroleerd zijn en dat ze geen aanleiding geven tot verkeerde interpretatie.

Wat betreft het gebruik van symbolen, gelden dezelfde algemene eisen als voor in tekst uitgedrukte milieuclaims. Daarnaast bevat ISO 14021 de mogelijkheid specifieke eisen te stellen aan veel toegepaste symbolen.

Möbius-loop

Uiteindelijk is dat alleen gedaan voor de bekende ‘Möbius-loop’, wat tot veel discussie heeft geleid. Het probleem is dat de Möbius-loop in de praktijk voor twee verschillende milieuclaims wordt toegepast: voor ‘recyclebaar’ en voor ‘bevat recycled materiaal’; het laatste gebruik komt vooral in Noord-Amerika voor. Het is helaas niet mogelijk gebleken in ISO 14021 voor de Möbius-loop een eenduidige betekenis vast te leggen. Als compromis is er uiteindelijk voor gekozen de Möbius-loop zonder verdere toevoeging te reserveren voor de claim ‘recyclebaar’ en met toevoeging van een percentage voor de claim ‘bevat recycled materiaal’. Het getal voor de hoeveelheid recycled materiaal wordt berekend volgens een in de norm ISO 14021 vastgelegde methodiek.

Eerder door u bekeken

Vragen over dit onderwerp?

Vragen over normen voor management-systemen? Neem contact op met Dick Hortensius

(015) 2 690 115

dick.hortensius@nen.nl

Praktijkgidsen Milieumanagement

UIT 72:2015 nl

Praktijkgids Overstappen op ISO 14001

UIT 73:2015 nl

Praktijkgids Werken met ISO 14001

UIT 74:2015 nl

De impact van de nieuwe ISO's - Experts aan het woord

UIT 68:2014 nl

(GRATIS) Gids De nieuwe ISO-normen - Duurzame verandering in managementsystemen

Vragen over dit onderwerp?

Neem contact op met NEN Managementsystemen

(015) 2 690 362

managementsystemen@nen.nl